สดุดีแต่ชายที่เดินบนดวงจันทร์
posted on 27 Jun 2009 22:34 by takathenec in Chill
ผมเชื่อว่าท่า Moon Walk เป็นท่าหนึ่งที่คน Gen X (พวก 25 up ไปจนถึงยุคหลัง Baby Boom) ต้องเคยพยายามเต้นให้ได้ ด้วยความอัศจรรย์ใจว่า "ทำได้ไงวะ!?~"
ใน Youtube ที่กำลังดูอยู่นี่คืองาน Motown 25: Yesterday, Today, Forever ในนาทีที่ 3:44 เป็นห้วงเวลาที่ไมเคิลแจ็คสันแสดง Moon Walking ครั้งแรกครับ
ในวันที่ผมเพิ่งขวบเดียว ในวันที่พี่เบิร์ดที่เกิดปีเดียวกันยงไม่ทันได้เป็นที่รู้จัก
ผู้ชายแอฟริกัน-อเมริกันคนนี้ได้เปิดตำนานของเขาไปแล้ว
และนี่คือ Moon Walk ที่หลายๆ คนบอกว่าดีที่สุด
แม้ว่าทุกวันนี้ Moon Walk อาจจะกลายเป็นท่าที่หลายๆ คนทำได้
แม้ว่าเขาจะจากไปแล้ว แต่ผมเชื่อว่าจะไม่มีใครลืมเลือนราชาเพลง Pop ตลอดกาลคนนี้ไปได้แน่นอนครับ
จริง Movie อันนี้อาจารย์ Peter Gan เป็นคนเปิดให้ดูในวิชาธุรกิจบันเทิงครับ สิ่งที่ศิลปินทุกคนต้องมีคือการแสดงอะไรซักอย่างเพื่อหา Feed Back ก่อน ไม่ใช่อยู่ๆ คิดจะออกเทปแล้วหวังให้ดังเนี่ยลืมไปได้เลยครับ
โดยไมเคิลแจ็คสันถือเป็น ตัวอย่างที่ดีครับท่า Moon Walk เป็นท่าที่เขาได้เปิดัวในงานคอนเสิร์ตครั้งนั้น แล้วดู Feed Back ก่อนที่จะพัฒนากลายมาเป็น Tube ตัวที่สองที่ท่า Moon Walk ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของไมเคิลไปแล้ว
คนที่ประสบความสำเร็จมากๆ หาใช่คนที่มีความสามารถไม่
หากแต่อยู่ที่คนๆ นั้นสามารถสร้าง Community สร้างลัทธิ และรับฟังความคิดเห็นเพื่อนำกลับมาพัฒนาให้โดนใจหรือเปล่า นั่นคือคนที่จะประสบความสำเร็จครับ
และสำหรับเรื่องไมเคิลแจ็คสัน ถือเป็น Idol คนหนึ่งของผมในยุคนั้น อย่างบล็อกตาบอลที่เอาบัตรมาโชว์นี่ถ้าเป็นยุคนั้นผมคงอิจฉามากครับ
ตอนเด็กๆ บ้านพี่สาวมีเครื่อง Mega Drive ก็ไปนั่งเล่นเกม Moon Walk มันทั้งวัน
ต้องมานั่งหาเด็กเพื่อมีความสุขกับการแปลงร่างเป็นหุ่นยนต์ยิงปิ้วๆ
พอไปโรงแรมแอมบาสเดอร์ที่พัทยา ทะลงทะเลก็ไม่ได้เที่ยวครับ แต่ไปเล่นในโซนตู้เกม (Tomorrow Land หรือ World เนี่ยล่ะ) ก็จะไปนั่งเล่นเกม Moon Walk ในเวอร์ชั่น Arcade ตลอด
(ถ้าจำไม่ผิดที่เซ็นทรั่ลชิดลมยุคแรกๆ ตอนเพิ่งเปิดใหม่ๆ ก็มีโซนเกมตู้ด้านบนพร้อมเกมไมเคิลแจ็คสันเหมือนกัน)
แต่เมื่อมามองถึงความเป็นจริงแล้ว ไม่ต้องมองคนอื่น มองที่ตัวผมเองเนี่ยล่ะครับ
ก่อนไมเคิลตาย มีใครเชิดชูเขาบ้างไหม?
ตั้งแต่ข่าวว่าล่วงละเมิดทางเพศเด็ก
ตั้งแต่ที่เริ่มตกต่ำ
ตั้งแต่ที่ทำตัวประหลาดๆ
ตั้งแต่ตอนที่หน้าตาเริ่มไม่เหมือนชาวบ้านปกติมากขึ้นเรื่อยๆ
ในหมู่เราซักกี่คนที่เชิดชูเขาจริงๆ
จนวันที่เขาจากไปอย่างโดดเดี่ยวในช่วงเช้าเมื่อวานนี้
บางทีถ้าไมเคิลสามารถมองเห็นช่วงเวลาที่เกิดขึ้นตอนนี้ เขาไม่ต้องขึ้นสวรรค์หรอกครับ เพราะนี่คือสวรรค์สำหรับเขาแล้วที่มีคนเชิดชูเขาเยอะเขนาดนี้
แต่ในช่วงเวลาที่เขาจากไป เขาจะรู้สึกเหงาขนาดไหนกันเชียวนะ?
อย่างน้อยๆ สิ่งที่เราหลายๆ คนทำได้ตอนน้คือจารึกผู้ชายที่ชื่อว่าไมเคิล แจ็คสันไว้ในตำนานโลกอิเล็คโทรนิคแห่งนี้ เพื่อวันหนึ่งเมื่อคนรุ่นหลังได้ย้อนกลับมาอ่านจะได้รู้ว่าในโลกนี้ มีคนที่เดินบนดวงจันทร์ได้ แม้ว่าเขาจะอยู่บนโลกก็ตาม
edit @ 27 Jun 2009 23:18:17 by คุณหมาสายตาเอียง
[TooTooN]
Aklare : เอแคลร์
#1 By เม็ดบ๊วย on 2009-06-27 23:28