คุณหมาสายตาเอียง

ก่อนอื่นช่วงที่ผ่านมาผมถือว่าเหตุการร์ที่เกิดขึ้น ผมไม่เข้าข้างฝ่ายไหนทั้งนั้น

ทั้งฝั่งคนที่บอกว่าสู้เพื่อประชาธิปไตย ที่การกระทำ Hardcore โคตรๆ

ส่วนอีกฝ่ายที่อ้างเพื่อประชาธิปไตยเหมือนกันที่ทำรุนแรงเกิน

ผมถือว่าทุกอย่างมีเบื้องหลัง และใช้การตลาดนำ โดยเราจะเป็นผู้เข้าร่วม (ผู้ใช้สินค้า) ในรูปแบบไหนเท่านั้นเอง ถึงแม้ว่าไม่ได้ไปโดยสินจ้าง ไปด้วยใจ แต่สุดท้ายเราจะไปในนามของอะไร

เพราะทุกอย่างมันคือการตลาด

แม้แต่

ยังทำไปได้

(ภาพของแท้จาก Lotus Express แถว Office)

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

เอาล่ะครับมาพูดถึงการออกกำลังกายดีก่า

จากโฆษนา อยู่ที่ไหนก็ออกกำลังกายได้

จากชายหนุ่มที่เดาะบอลกระดาษในพื้นที่ 4 เหลี่ยมดูเหมือนเหลือเชื่อใช่ไหมครับ

แต่มันเป็นจริงครับ

ก่อนอื่นของเท้าความซักเล็กน้อยถึงปานกลาง ลมกรรโชกและมีคลื่นเป็นหย่อมๆ เนื่องจากที่แผนก ผมจะมีพี่ชายที่เคารพอยู่

เอาว่าให้เขาสมมุติว่าชื่อ Mr Chow ละกัน

และสมมุติว่ามีบล็อก ชื่อเขตปลอดเหตุผล (บางครั้งควรให้เวลากับความรู้สึก) ละกัน

พี่เขาเกิดตรวจพบว่าหัวใจเต้นผิดปกติ (จากคนปกติที่เป็นดนตรีแนวอะคุสติก พี่แกเล่นเป็นฮิปฮอป)ต้องออกกำลังกาย (จริงๆ แล้วสาเหตุน่าจะเป็นที่พยาบาลหรือเปล่า?)

ก็เลยเกิดกระแสออกกำลังกายขึ้นระดับหนึ่งครับ

แล้วบังเอิ๊ญบังเอิ๊ญที่พี่ Arashi (นามสมมุติ) เป็นอจ.เทควันโด้เก่า

ก็เลยเจอซ้อมเทเข้าไปครับ ส่วนสถานที่ไม่ต้องมองที่ไหน มันก็คือที่หน้า Reception นั่นเอง ถ้าใครเข้ามาเยี่ยมออฟฟิต หรือมาส่งของตอน 2 ทุ่มขึ้นไปจะเจออยู่ 3 คนที่วิ่งกันเหนื่อยซกๆ ต้องมาเตะ แหกแข้งแหกขา

แต่เชื่อไหมว่า จาก3 คน ก็เพิ่มเป็น 5 โดยผู้ร่วมอุดมการณ์คือหัวหน้าแผนก และฝ่ายตัดต่ออีก 1 พ่อหน่อ

เวลาวิ่ง ไม่ต้องคิดมากครับ สถานที่วิ่งก็คือลานจอดรถหลังตึกบริษัทนั่นแล แม้จะมืด แต่ก็เต็มไปด้วยคนงานขนของ ซึ่ง"น่าจะ"ช่วยปกกันความปลอดภัยให้เราได้ในระดับหนึ่ง

(ยกเว้นว่าตูเป็น ญ ก็คงไม่กล้าลงไปวิ่งอ่ะนะ)

เริ่มจากการวิ่ง 20 รอบสนาม ความยาวต่อรอบอยู่ที่ 300 เมตรได้

บร๊ะเจ้า มึงก่ะเอากูตายเลยใช่ไหม๊พี่ Arashi ที่รัก

จากนั้นขึ้นมาเตะๆ ต่อยๆ ต่อทำให้เรารู้ว่าไอ้ที่ฝึกเทตอนเด็กๆ เป็นสายขาว เตะเย้วๆ ก่ะของที่พี่แกฝึกนี่มันคนละเลเวลชัดๆ เหมือนสู้พอริ่ง แล้วมาอีกทีสู้บาโฟไงอย่างนั้น

แต่พี่แกก็ให้กำลังใจว่า "ดีแล้วนี่น่าจะใกล้สอบเลื่อนขั้นได้นะ เดี๋ยวพาไปสอบเอาไหม๊"

ในใจคือ "บร๊ะเจ้านี่กูยังไม่พ้นสายขาวหรือเนี่ย เตะขาแทบฉีก ท่าต่อยแบบนั่งม้านี่ แค่นั่งเฉยๆ ขากูก็สั่นแระ ทำไมตอนเด็กๆ มันสอบเลื่อนขั้นกันง่ายจังวะ"

เอาเหอะอย่างน้อยนี่ก็คือข้อพิสูจน์ได้ข้อนึงว่า

ออกกำลังกายออกที่ไหนก็ได้ครับ

ขอแค่ให้ออกเหอะ

ปล.1 คราวต่อไปจะอัพเรื่องเข้าฟิตเนสเบื้องต้นสำหรับมือใหม่

ปล.2 รูปถ่ายอื่นๆ จะพยายามหามาอัพให้นะครับ

ปล.3 เรื่องราวของนาย Mr Chow (นามสมมุติ) จะเป็นเช่นไร เขาจะผ่านอุปสรรคนี้ไปได้ไหม๊ รอลุ้นกัน

ปล.4 พื้นที่โฆษนา ติดต่อที่ 086-399-3 .....

edit @ 14 Oct 2008 03:53:31 by คุณหมาสายตาเอียง

edit @ 14 Oct 2008 04:01:39 by คุณหมาสายตาเอียง