ดาราดับแสง
posted on 27 Jul 2008 01:40 by takathenecดาราดับแสง-cocktail
ตะวันจะลาลับไป ท้องฟ้าเปลี่ยนสีดั่งปลายภู่กันที่วาดผ่านเมฆฟ้าสีครามช่างหม่นไป
อะไรจะผ่านเข้ามา สิ่งใดสิ่งไหนก็ไม่อาจทำให้แปรเปลี่ยนจากคำสัญญาที่เอ่ยไว้
*ฉันยังคงเฝ้ารออยู่เสมอแม้วันคืนหมุนเวียนไปแค่ไหน
**ต่อให้ดาราดับแสง ดวงจันทร์สิ้นแรงไร้แสงส่องฉันยังคงรอที่เดิมไม่มีเปลี่ยน
ต่อให้ทุกอย่างสลายทุกสิ่งมลายไม่มีอยู่เหลือ ฉันคิดถึงเธออยู่ราตรีล่วงเลยลับไป
ฤดูเคลื่อนไหวดั่งท่วงทำนองที่เคลื่อนผ่านเมฆฟ้าสีครามช่างแปลกไปเนิ่นนานเท่าไรที่รอ
รอคอยเรื่อยไปด้วยใจหวั่นไหวว่าเมื่อไหร่ที่เธอจะย้อนมาอีกครั้ง
(*,**)
และฉันยังคงหวั่นไหว ดวงใจละเมอถึงเธออยู่
เหมือนเมื่อคราวที่เรายังหลอมละลายด้วยแรงที่เคียงคู่
ยังคงเฝ้าคอยดวงใจเลื่อนลอยอีกนานแค่ไหนที่เธอจะย้อนคืน
ต่อให้ดาราดับแสง
ต่อให้ดาราดับแสง
ต่อให้ดาราดับแสง
ต่อให้ดาราดับแสง
ต่อให้ดาราดับแสง
ต่อให้ดาราดับแสง...
////////////////////////////////////////////////////////////////////////
หลังจากที่ห่างหายดองบล็อกไปนานมีใครคิดถึงทักษพล บ้างไหมครับ?..........ท่าทางจะไม่มี ฮะฮะ.ฮะ..ฮะ...
จริงๆ ช่วงที่ผ่านมาก็ติดงานโฆษนาอ่ะครับ ตอนแรกเล็งน้องคนนึงเอาไว้มาเป็นนางเอกโฆษนา แต่บังเอิญ น้องแกทำงานแล้ว แล้วคิวถ่ายดันเป็นวันธรรมดาเลยอดไปคนต่อมาที่เล็งไว้อีกก็ติดสอบ
ชิบโหงงานเข้าแล้วเอาไงดีวะ สุดท้ายเดชะบุญ ไปเจอกับน้อง Mint(http://pitaina.exteen.com/20080726/kooh-lucia) ที่งานปังย่าพอดี ด้วยความที่บุคลิคตรงตามที่ต้องการ และจากที่ผ่านๆ มาก็เห็นฝีมือเลยทาบทามได้น้องมาช่วยงานพอดิบพอดี
ทักษพลเลยรอดไป เอาไว้ Entry หน้าจะอัพผลงานเสร็จแล้วให้ดูนะครับ เอิ้กๆ
(หวังว่าจะไม่ลืมนะ)
รวมไปถึงวันอาทิตย์ที่ 27 กรกฎาคมนี้ (เดาว่าตอนนี้คงผ่านไปแล้วล่ะ) เจอนายทักษพล ประทะ 13 สาวแห่งสตอเบอร์รี่ชีสเค้กได้เลยครับ ฐานะของ Guru เกม วะฮ่าๆๆๆๆ
เอาล่ะครับ ส่วนที่แปะเพลงไว้ช่วงแรก อันนี้คือประเด็นหลักของ Entry นี้ครับ
เพลงนี้เป็นเพลงของวง Cocktail ซึ่งยังไม่มีสังกัดครับ แนวดนตรีฟังแล้วจะคุ้นหูกับแนว Rock ยุคเก่า ก่อนที่กระแส Retrospect จะครองเมืองเยี่ยงทุกวันนี้ โดยวงนี้ได้มาจากแฟนเก่าครับ แม่นแล้วครับ คนที่ผมบ่นว่าเกลียดเธอมากมายก่ายกอง
แต่ตอนนี้ ส่วนตัวรู้สึกว่าเพลงนี้ใช่ที่สุดแล้ว
ผมเคยบอกใครหลายๆ คนว่าทุกวันนี้ผมระลึกถึงแฟนเก่าผมเพราะแค้น
แค้น...เหตุผลที่บอกเลิกไป
แค้น...ที่ตัวเองมอบเวลาให้เธอทั้งหมดเวลาที่เธอต้องการบ่น
แค้น...ที่ตัวเองยอมให้เธอมีอิทธิพลเหนือตัวเองมากเกินไป
แค้น...ที่กระเสือกกระสนหาเงิน เพื่อบินไปหาเธอที่ต่างประเทศ หรือโทรทางไกลแพงหูฉีกต่อเดือน
แค้น...ที่ตัวเองยอมเป็นที่ระบายอารมณ์
แค้น...ที่ยอมให้เธอมอบความสำคัญกับเราเป็นอย่างสุดท้าย แต่เราต้องมอบให้เธอเป็นอย่างแรก
แค้น...ตัวเองที่ไม่ได้เกิดมาในฐานะที่จะทำให้เธอภูมิใจได้
แค้น...จนสัญญากับตัวเองเอาไว้ว่า วันนึงกู!จะต้องขึ้นไปให้สูงที่สุด
จากนั้นก็ฝืน Limit ตัวเองในการทำงานมาตลอด อดนอน หาทางพัฒนาตัวเอง คิดว่าไอ้เอิ้นในวันนี้กับไอ้เอิ้นเมื่อ 2 ปีที่แล้วกลายเป็นคนละคนกันอย่างสิ้นเชิง
จนสุดท้ายแล้ว เวลาล่วงเลยไป ความแค้นมันเริ่มจางหายเหมือนฝุ่นควันของถนนลูกรัง ภาพต่างๆ ค่อยๆ ชัดเจนขึ้น ตลอดมาที่ผมแค้นเพราะอะไรล่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะยังรักอยู่ตลอดเวลา
ทุกเรื่องที่เธอทำไป เธอก็ทำไปเพราะไม่รู้ตัว บางครั้งเธอก็เคยขอโทษกับผม แต่จะขอโทษทำไมในเมื่อผมไม่โกรธ ผมยอมทำให้ทุกอย่างเพราะรัก
ถึงแม้ว่าในวันนี้เธอเปลี่ยนไปแล้ว อาจจะมีใครใหม่ อาจจะไม่สนใจผม อาจจะยังมองผมเป็นสิ่งสำคัญสิ่งสุดท้ายอย่างที่เคยเป็นมาตลอด
แต่ทุกวันนี้ผมก็ยังรักเธอ ยังเป็นห่วง ยังหวังว่าวันหนึ่งจะได้กลับมาเป็นเหมือนเดิม
ไม่อยากใช้คำว่าตัวเองเป็นคนจมปลักอยู่ในอดีตนะครับ แต่ผมก็ขอจดจำความรักที่เคยมี ความผูกพันที่เคยให้ แม้ว่าเธออาจจะลืมมันไปแล้ว แม้ว่าเธอจะมีคนที่มาดูแล แม้ว่าผมจะเจอคนใหม่ที่ผมสามารถรักได้มากกว่า แต่ผมก็ขอเก็บความรักที่มีให้เธออยู่อย่างนี้ตลอดไป
จนถึงทุกวันนี้ ผมค่อยๆ ปีนให้สูงขึ้น เพื่อที่วันหนึ่ง เมื่อผมเจอคนใหม่ที่ผมจะมอบใจให้ได้ หรือถ้าเธอจะกลับมาหา ผมก็จะต้องทำให้เธอภูมิใจให้ได้
"ต่อให้ดาราดับแสง ดวงจันทร์สิ้นแรงไร้แสงส่อง ฉันยังคงรอที่เดิมไม่มีเปลี่ยน "
ขอขอบคุณ วง Cocktail ที่สร้างสรรค์ผลงานดีๆ ออกมาให้ได้ฟัง
ปล.1 Entry นี้จะพยายามเป็น Entry สุดท้ายที่ผมจะพูดถึงความรักเก่าที่ผมเคยมี
ปล.2 แต่ตอนนี้ ผมก็ยังหวังว่าคำว่า"เรา"และ"เธอ" จะกลับมาเป็นคำว่า "ชิ" และ"เจ้านาย" ได้อีกครั้ง
ปล.3 ผมไม่ได้เครียดนะคร๊าบ แค่ตัดสินใจได้แล้วเท่านั้นเอง
ปล.4 เพิ่งสังเกตุว่า Entry ที่แล้ว "แด่เพื่อนผู้เกิดใหม่" งานนนี้น่าจะเป็น"แด่กูผู้เกิดใหม่" กรั๊กๆๆๆ
edit @ 28 Jul 2008 12:20:26 by คุณหมาสายตาเอียง
และแล้วก้ได้คำตอบมาแล้วล่ะครับ วันก่อนบังเอิญคุยกันใน MSN อีกครั้ง แล้วอารมณ์ไหนไม่รู้ดันไปบอกเขาให้ฟังว่ายังรักอยู่
คำตอบคือขอบคุณ
พร้อมกับเรื่องราวที่บังเอิญอีกนั่นแหละไปเปิดเจอบล็อกเขาอีก (ไม่ใช่ในนี้ครับ)
มันก็เลย น้ำตาตกใน
การตัดสินใจ มันตัดสินด้วยความรู้สึกอย่างเดียวไม่ได้สินะ
แต่ยังไงก็ขอบคุณเช่นกัน
edit @ 29 Jul 2008 21:49:45 by คุณหมาสายตาเอียง

#1 By (202.28.179.13) on 2008-07-27 03:00